Қандай да бір баланың, әлі өмірдің басында тұрған жас өреннің кенеттен өмір сүруден бас тартқысы келгенін естігенде, жүрек шынымен де шыдамай қалады…
Қалай? Неге? Сен енді ғана өз жолыңды бастап келесің ғой… Иә, ол жол әрдайым түзу де, түсінікті де бола бермейді. Кейде ол айқын мақсаттармен, қуанышты сәттермен жарықтанса, кейде күмән мен жоғалтулардың тұманымен көмкеріледі.
Өмірде бәрі тек жақсы әрі әдемі бола бермейді! Кейде ауырады… Өмір бізді тәжірибе арқылы тәрбиелейді: кездесулер мен қоштасулар арқылы, бізді дана ететін қателіктер арқылы және мұның бәрі не үшін керек екенін еске салатын бақытты сәттер арқылы.
Өмір – бұл тек нәтиже ғана емес, бұл – үдеріс. Бәлкім, оның мәні де өз жолыңды саналы түрде жүріп өту, адамдардың арасында адам болып қалу шығар. Ең бастысы – өмір сүр!
Өркениетіміз дамыған сайын, біз балалардың трагедиясын соғұрлым ауыр қабылдаймыз. Сондықтан әлі қалыптасып үлгермеген санаға өмірдің ең ұлы құндылық екенін түсіндіруге тырысамыз.
Айтпақшы, осы тақырыпта жақында Қамысты ауданындағы Қарабатыр мектебінде 5–6 сынып оқушыларына арналған тренинг өтті. Оның мақсаты – өмірге деген оң көзқарасты қалыптастыру. Тамаша бастама!
Психологиялық кездесулер, сабақтар, әңгімелер және өмірді дәріптейтін қарапайым қарым-қатынас – мектеп өмірінде, колледждерде қалыпты жағдайға айналуы тиіс. Өмірдің құндылығын бағалау адамда өзіне, айналасына және қоғамға деген жауапкершілікті арттырады.
Ал балаларды өсіріп, тәрбиелеп отырған барлық ересектерге оларға жақынырақ болу қажет. Сыйлықпен ғана шектелмей, олардың өміріне шын қызығушылық таныту керек. Және әрдайым оң бағыттағы ойды жеткізу маңызды: өмір сүр, жетістіктеріңе қуан, жолыңда кездесетін қиын міндеттерді шеш, алға қарай мақсатыңа ұмтыл!
Әрбір сәттің қадірін түсіну, жақындарға қамқор болу, үздіксіз өзін-өзі дамыту – міне, өмірдің шынайы құндылығын ашатын негізгі ұстанымдар.