Солақайлық — бұл еркелік те, табиғаттың қателігі де емес. Бұл — мидың ерекше жұмыс істеу тәсілі, ал оның артында баланың даралығы мен ішкі әлемі жатыр. Біз айырмашылықтарды қабылдау туралы жиі айтамыз, ал іс жүзінде соған дайынбыз ба?
Солақай баланы қайта үйреткенде не болады?
Бала сырттай «бәрі сияқты» болып көрінеді — оң қолымен жазады, көзге түспейді. Бірақ ішкі жағынан кернеу сақталады: ми өзіне тән тәсілмен жұмыс істейді, ал одан басқа нәрсе талап етіледі. Бұл зейінге, эмоциялық күйге, оқу үлгеріміне, тіпті өзіне деген сенімге де әсер етуі мүмкін.
Солақай балалар көбіне:
эмоцияны өте сезімтал қабылдайды
өзгелер байқамайтын ұсақ-түйекті аңғарады
ақпаратты есту арқылы жақсы меңгереді
алайда визуалды тапсырмалардан тез шаршауы мүмкін
Мұны ескермесек, мектеп олар үшін даму алаңы емес, күнделікті сынаққа айналады.
Бұл жерде педагогтердің рөлі өте маңызды. Туа біткен солақайлықты дер кезінде анықтап, қолайлы оқу жағдайын жасау — бұл жеңілдік емес, кәсіби жауапкершілік.
Мәселен, Амангелді мектебінде педагог-психолог Гүлім Сұлтанова 6-сынып оқушыларына арнайы тренинг өткізді — мақсаты анықтау және қолдау көрсету. Нәтижесінде тестілеу екі оқушыда туа біткен солақайлық бар екенін көрсетті!
Мүмкін, ең басты сұрақ оқушының қай қолымен жазатынында емес. Ересектер оның шынайы қажеттіліктерін ести ала ма — мәселе осында.